Anke Laan, deze is absoluut voor jou. Je mail over de geest van verandering was een voltreffer. Succes, en bedankt! En ome Jan, de titel is voor jou..

Op de 3e september arriveerde ik in Kullu, op de 3e februari zal ik opnieuw aankomen, maar nu samen met mijn moeder en vriendin die ik in Delhi ga ophalen. Het kado dat ik voor mijn vader en moeder uit hout heb gesneden is af, mijn tijd in India zit er bijna op zit. Wat een ongelofelijke tijd is het geweest. Ik ben gast geweest en insider, toeschouwer en deelgenoot, leerling en x91dokterx92. Het was geweldig om de Unit te zien groeien, en meer nog, om een aantal van onze kinderen grote stappen in hun ontwikkeling te zien maken. Het was een voorrecht om met deze kinderen te mogen werken. Zij hebben me in het hart geraakt. En dat voorrecht heb ik aan velen van jullie te danken. Het aantal giften, de x91dagjes Indiax94, heeft mijn stoutste dromen mijlenver overtroffen. Ik ben er ondersteboven van. Ik kan mijn dank voor deze support maar nauwelijks in woorden uitdrukken. Een poging dan toch: dank jullie wel! Een speciaal woord van dank wil ik richten tot Dominique Dufau van de stichting La Maison des Himalayas. Zij heeft zich het lot van de kinderen met beperkingen van Himachal Pradesh aangetrokken en het lef gehad om haar gevoel in handelen om te zetten. Dankzij haar is de deur van de Unit voor veel van deze kinderen nu een deur naar een meer hoopvolle toekomst en dankzij haar mocht ik deze ervaring opdoen. Met een meer dan tevreden gevoel draag ik de verantwoordelijkheid over aan de volgende ergotherapeute die naar wij hopen begin april arriveert. Ik ga tot 22 februari al het moois van de Kullu-vallei aan mijn moeder en Danixeblle laten zien om daarna met Dani een nieuwe stap te maken met een gezamenlijk appartementje in Leiderdorp. Minstens zo bijzonder. Lieve mensen, bedankt voor alle giften, mailtjes, kaartjes en zelfs sinterklaas-pakketten. Ik hoop jullie snel te zien in Nederland! Mocht je de ontwikkelingen van de Unit verder willen volgen, dan kan dat via het weblog van Handimachal: http://handimachal.over-blog.org. En als je interessante verhalen wilt blijven lezen, dan kan ik je het weblog van mijn studiegenootje Community Health aanraden. Chantal van Biert werkt voor Artsen zonder Grenzen in Sudan, een bevlogen verhaal: sjaaninsudan.waarbenjij.nu

On the 3rd of September I arrived in Kullu, on the 3rd of February Ix92ll arrive again, but now together with my mother and girlfriend. It means that my time in India almost comes to an end. What an incredible time it has been. I have been guest and insider, spectator and partaker, student and x91doctor. It was wonderful to see how our Unit has grown and moreover, to see some of our children making big steps in their development. It was an honor to be able to work with these children. They have touched my heart in an irreversible way. And that honor was only possible because of the support of so many people. Thank you all so much! A special word of thanks I would like to express to Miss Dominique Dufau from La Maison des Himalayas. She has been moved by the situation of the children with disabilities of Himachal Pradesh and had the courage to put her feelings into practice. It is because of her that for many of these children the door of our Unit has become a door towards a more hopeful future and itx92s because of her that I have been able to gain this experience. With a more than satisfied feeling I hand over the responsibility to the next occupational therapist whom we hope to arrive early April. Until the 22nd of this month I will show my mother and girlfriend the most beautiful places of the Kullu-valley, to move to a new apartment in the Netherlands together with Danixeblle afterwards. Youx92re most welcome to surprise us with a visit. Thank you all for your interest, emails and conversations over Skype. It was amazing! If you want to follow the developments of the Handimachal Project any further, please visit the Handimachal weblog: http://handimachal.over-blog.org